Partners, vennoten & founders

Afspraken zijn gemaakt over besluitvorming, verantwoordelijkheid en rolverdeling verankerd in statuten, partnerschapsovereenkomsten en governance-documenten.

Maar wat er feitelijk gebeurt zodra keuzes gemaakt moeten worden onder druk, bij meningsverschil of wanneer belangen uiteenlopen – dat organiseert zich onafhankelijk van wat ooit is afgesproken.

Veel partnerschappen verslechteren niet plots. Ze verschuiven: afspraken worden omzeild, verantwoordelijkheid concentreert zich, beslissingen blijven hangen, rollen verharden buiten de gemaakte kaders.

Dat proces is gaande, maar blijft ongezien, omdat wat er in gesprekken gebeurt – wie concludeert, wie ruimte neemt, waar keuzes impliciet blijven – niet waarneembaar is.

Wie daar geen zicht op heeft, stuurt op afspraken die in de praktijk niet functioneren zoals bedoeld.

Tijdens de samenwerking
-
afspraken zijn gemaakt - het gedrag is anders
SelfCodex maakt die laag toegankelijk
Voor wie
Wat SelfCodex zichtbaar maakt
Praktijk: met of zonder spraakanalyse
Spanning zonder conflict: waar vermijding patroon is
  • Partners en vennoten die merken dat de samenwerking verschilt van wat afgesproken is

  • Founding teams waar spanning ontstaat zonder duidelijk conflict

  • Besturen waar besluitvorming stagneert ondanks governance-afspraken

  • Samenwerkingen waar één partij structureel meer draagt dan formeel vastgelegd

De analyse documenteert wat er gebeurt op momenten dat beslissingen moeten genomen worden: wie formuleert, wie concludeert, waar keuzes expliciet worden vastgelegd en waar ze impliciet blijven hangen.

Wat dit betekent voor partners:
Niet alleen dat "beslissingen moeilijk gaan", maar op welke momenten precies besluitvorming stagneert, hoe dat patroon zich systematisch herhaalt en hoe dat afwijkt van de formele afspraken.

Voorbeeld:
Drie vennoten hebben afgesproken dat strategische beslissingen gezamenlijk worden genomen. De analyse toont:

  • bij vier beslismomenten formuleert één vennoot: "Dan doen we het zo."

  • de andere twee reageren met "oké" of zwijgen

  • in één geval volgt: "Ik weet niet of..." maar daarna verschuift het gesprek naar details zonder dat de twijfel wordt uitgewerkt tot een alternatief

  • er worden geen notulen gemaakt, geen expliciete bevestiging gevraagd

De formele afspraak is gezamenlijke besluitvorming. Wat er feitelijk gebeurt: één persoon concludeert, de anderen accepteren zonder expliciete instemming of tegenvoorstel. Dat patroon zit niet in de statuten. Dat patroon zit in de gesprekken.

Dit verschil voorspelt waar spanning ontstaat: wanneer een beslissing negatieve consequenties heeft, zullen de twee andere vennoten zeggen "Daar heb ik nooit mee ingestemd" terwijl de eerste zegt "Jullie hebben niets gezegd, dus ik ging ervan uit dat het akkoord was".

Casus:
Twee partners werken al drie jaar samen. De samenwerking verloopt naar buiten toe goed, maar intern merken ze dat beslissingen blijven liggen en dat één partner structureel meer draagt. Ze schrijven dit toe aan "verschillende tempo's" en "complementaire stijlen".

Zonder spraakanalyse:
De partners bespreken de ongelijke belasting. Er worden afspraken gemaakt over betere taakverdeling. Na drie maanden is het patroon onveranderd. De spanning neemt toe. Geen van beiden begrijpt waarom de afspraken niet landen.

Met spraakanalyse:
De analyse toont al in de voorbereidende gesprekken dat:

  • bij elk beslismoment formuleert partner A de conclusie

  • partner B reageert met "ja, logisch" maar formuleert geen eigen standpunt

  • wanneer partner B zorgen uit, worden die door partner A direct opgelost zonder terug te geven

  • bij operationele vraagstukken neemt partner A spontaan verantwoordelijkheid op zonder dat B dit expliciet delegeert

  • het tempo van partner A is 25% hoger, partner B past zich aan

Impact:
De vraag verandert van "waarom houdt B zich niet aan de afspraken?" naar "welke communicatiepatronen maken dat B geen ruimte neemt ook al is die er formeel wel".

Met externe begeleiding kan dat patroon worden doorbroken. Niet door nieuwe afspraken, maar door te werken aan de communicatiedynamiek die de oude afspraken structureel ondermijnt.

Spreektempo, zinslengte, pauzeplaatsing, formulering – de analyse documenteert hoe taal en stem zich gedragen bij thema's die spanning oproepen, ook wanneer er geen expliciet conflict is.

Wat dit betekent voor bestaande partners:
Niet alleen dat "ergens spanning zit", maar bij welke thema's precies de communicatie verandert, hoe dat zichtbaar wordt in gedrag en waar vermijding structureel wordt zonder expliciete ruzie.

Voorbeeld:
Bij thema's rond financiële verdeling over de komende twee jaar verandert de communicatie systematisch:

  • zinnen worden 50% langer en minder precies

  • conclusies worden niet expliciet geformuleerd

  • volume daalt bij beide partners

  • pauzes verdwijnen, tempo stijgt

  • het gesprek verschuift naar operationele details

Er is geen meningsverschil uitgesproken; er is wel systematische vermijding van expliciete afspraken op taalkundig en ritmisch niveau. Dat wijst niet op onwil, maar op onvermogen om dit thema expliciet te maken binnen de huidige dynamiek.

Deze data maken zichtbaar waar de samenwerking vastloopt zonder dat het benoemd wordt. En dat maakt het mogelijk om daar gericht aan te werken, met externe begeleiding die dat patroon kan doorbreken.

Besluitvormingspatronen: hoe keuzes daadwerkelijk tot stand komen

Wie vat samen, wie structureert, wie formuleert conclusies, wie draagt de uitvoering, wie neemt ruimte, wie geeft ruimte. En hoe verhoudt zich dat tot wat afgesproken is.

Wat dit betekent voor partners:
Niet alleen dat "de ene meer doet dan de andere", maar wie precies welke verantwoordelijkheid opneemt, hoe systematisch dat afwijkt van de afspraken en waar belasting ongelijk verdeeld raakt.

Voorbeeld:
Twee partners hebben een 50/50 verdeling afgesproken. De analyse van operationele gesprekken toont:

  • partner A initieert 78% van de beslispunten

  • partner A vat 85% van de gesprekken samen

  • partner B reageert, maar formuleert geen eigen richting

  • bij uitvoering draagt partner A 70% van de concrete taken

De formele afspraak is gelijkwaardigheid. De feitelijke organisatie is dat verantwoordelijkheid asymmetrisch verdeeld is.

Dit patroon zit niet in de partnerovereenkomst. Dit patroon zit in de communicatie. En dat patroon voorspelt waar de samenwerking onder druk komt: bv. bij uitval, burn-out of een keuze om terug te schalen.

Rolverdeling: hoe verantwoordelijkheid zich daadwerkelijk verdeelt

De analyse beschrijft hoe samenwerking zich in de onderzochte gesprekken organiseert; zij doet geen uitspraken over hoe dit zich noodzakelijk verder zal ontwikkelen.

Wat buiten directe waarneming valt, wordt documenteerbaar

SelfCodex voegt een laag aan toe die structureel niet toegankelijk is tijdens de gesprekken: de objectieve documentatie van hoe de samenwerking zich daadwerkelijk organiseert, ongeacht wat afgesproken is.

Dit is geen teambuilding.

Dit is het zichtbaar maken van wat de afspraken structureel ondermijnt.

Hoe het werkt

Twee afzonderlijke gesprekken
Van minimaal één uur, tussen dezelfde gesprekspartners zonder vragenlijst, scenario, of sturing. Juist in vrije gesprekken wordt het natuurlijke interactiepatroon zichtbaar.

Eén analyseverslag
Documenteert hoe besluitvorming, verantwoordelijkheid en rolverdeling zich in de gesprekken hebben georganiseerd, welke patronen consistent terugkeren, welke thema's systematisch vermeden worden.

Bespreking met externe begeleider
Het verslag wordt besproken met een professionele begeleider als structureel onderdeel, omdat

  • Partners kunnen hun eigen patronen niet samen doorbreken zonder externe begeleiding

  • Het verslag maakt impliciet gedrag expliciet. Dat roept defensiviteit op zonder neutrale kadering

  • Dit raakt aan de kern van de samenwerking. Dat vraagt professionele distantie en proceskennis.

Vervolgtraject
Op basis van de analyse en de bespreking wordt een gericht traject opgezet dat zich richt op het veranderen van de communicatiepatronen die de afspraken ondermijnen.

Fundamentele verschuiving in de samenwerking

Met SelfCodex verandert het gesprek over de samenwerking van:

Van intentie naar feitelijk gedrag
"We hebben afgesproken dat..." krijgt een spiegel: "Wat er feitelijk gebeurt is...". Het verschil tussen die twee is het werkterrein.

Van schuld naar patroon
In plaats van "waarom doet B niet wat we afgesproken hebben?" wordt het: "Het patroon in onze communicatie maakt dat afspraken niet landen – hoe doorbreken we dat?"

Van herhalen naar herstructureren
Niet opnieuw dezelfde afspraken maken, maar de communicatiedynamiek aanpakken die maakt dat afspraken zich niet kunnen organiseren zoals bedoeld.

Van gevoel naar data
"Ik heb het gevoel dat ik alles moet dragen" wordt: "De analyse toont dat B bij 82% van de beslismomenten concludeert en bij 76% van de taken initieert. Laten we kijken hoe dat komt en hoe we dat kunnen veranderen."

In deze context gaat het niet om het maken van een keuze, maar om het tijdig herkennen van structurele patronen die verdere samenwerking beïnvloeden.

Wat spraakanalyse in deze context niet doet
  • Lost geen acute conflicten op of vervangt geen mediation

  • Beoordeelt geen personen of hun prestaties

  • Vervangt geen juridisch advies bij geschillen

  • Is geen therapie of psychologische interventie

  • Ondersteunt geen machtsspel of positionering

  • Detecteert geen intenties of verborgen agenda's

  • Werkt niet bij fundamenteel verloren vertrouwen

De analyse documenteert communicatiepatronen. Of die patronen te veranderen zijn en of de partners dat willen, blijft hun eigen verantwoordelijkheid. External begeleiding is verplicht omdat dit proces zonder neutrale facilitatie escaleert in plaats van oplost.